• silnikliniowy.pl
    Dynamika
  • silnikliniowy.pl
    Prędkość
  • silnikliniowy.pl
    Precyzja

Baza wiedzy o silnikach liniowych

BUDOWA SILNIKA LINIOWEGO



Silnik liniowy jest zbudowany tak jak tradycyjny silnik servo. Różnice stanowi to, że stojan jest rozcięty i rozłożony do postaci liniowej tworząc ścieżkę magnetyczna, a rotor (cewka) nie wykonuje ruchu obrotowego, lecz porusza się wzdłuż stojana wytwarzając siłę (Rys. 1).

Cewka posiada trójfazowe uzwojenie zalane epoksydem. Uzwojenie to może być nawinięte na rdzeń stalowy. Konstrukcja taka stanowi silnik liniowy rdzeniowy. Przeciwieństwem zaś silnika rdzeniowego jest silnik liniowy bezrdzeniowy, w którym uzwojenie nie posiada wspomnianego rdzenia. Ponadto w cewce zabudowane są dwa czujniki temperatury. Jeden typu PTC drugi typu KTY (dla silników rdzeniowych) lub NTC (dla silników bezrdzeniowych). Czujniki temperatury używane są zwykle do zabezpieczenia termicznego cewki. Czujnik KTY może być stosowany do monitorowania temperatury a czujnik PTC jako czujnik odcinający po przekroczeniu temperatury maksymalnej. Pojedyncze cewki silnika rdzeniowego można ze sobą łączyć. Może odbywać się to na dwóch osobnych ścieżkach magnetycznych dla zastosowań typu bramowego (gantry) lub na jednej ścieżce magnetycznej, celem wygenerowania większej siły. Ostatnie rozwiązanie jest szczególnie interesujące ze względu na obniżenie kosztów w przypadkach aplikacji o długim zakresie ruchu. Łącząc dwie cewki z mniejszej serii, można zastosować węższą ścieżkę magnetyczna. Zmniejszy to ogólny koszt ścieżki magnetycznej w projekcie. Ponadto zestawione na jednej ścieżce magnetycznej cewki mogą pracować niezależnie od siebie realizując poszczególne zadania. Ścieżkę magnetyczną dla silnika rdzeniowego stanowią moduły magnetyczne, które posiadają magnesy trwałe o biegunach północnych i południowych. Są one ułożone na stalowej płytce pod kątem (u dobrych producentów silników liniowych) oraz zalane, podobnie jak cewki, epoksydem. Natomiast w silnikach bezrdzeniowych moduły magnetyczne mają przeważnie kształt litery „U”. Na przeciwległych ściankach U-tego kształtu osadzone są magnesy trwałe także zalane epoksydem. Ścieżkę magnetyczną można zestawiać z dowolnej ilości modułów magnetycznych i zapewnić wymaganą dla danej aplikacji długość przemieszczenia (skok)
(Rys. 2).



Rys. 2. Silniki liniowe:
a) silnik rdzeniowy: 1 – cewka, 2 – moduł magnetyczny,
b) silnik bezrdzeniowy: 1 – cewka, 2 – moduł magnetyczny.


Kompletny system liniowy składa się z takich komponentów jak:
− cewka (Rys.3-1),
− płyta montażowa cewki (Rys. 3-10),
− ścieżka magnetyczna (Rys. 3-2),
− łożyskowanie (prowadnice liniowe i wózki - Rys. 3-3, 4),
− układ pomiaru drogi (liniał z enkoderem/analogowy sensor Halla - Rys. 3-5, 6),
− śruby i kołki ustalające,
− kable i złącza(Rys. 3-7).



Rys. 3. Przykładowa oś liniowa:
1 – cewka, 2 – ścieżka magnetyczna,
3 – wózek liniowy,
4 – prowadnica liniowa,
5 – enkoder,
6 – liniał enkodera,
7 – złącza przemysłowe,
8 – odbojniki,
9 – korpus modułu,
10 – płyta.

 Statystyki

www.000webhost.com